Dagblog december 2024
28 december 2024:
Onschuld is het kind en vergeten, een opnieuw beginnen, een spel, een uit zichzelf rollend rad, een eerste beweging, een heilig ja-zeggen. Waarlijk, tot het spel van schepen is dit heilig ja-zeggen van node
(Also sprach Zaratustra).
24 december 2024: Muziekje van de dag (-: https://open.spotify.com/track/0F3XCucVoXCOn3iYyNOkxW?si=HyQWQ7u0T0OKZpssid3FMg
🌟 Sparks my joy 😺
Joy to your world 🌟
11 december 2024:
6 december 2024:
in wording...
Het goede nieuws is dat ik daar rondliep en dacht, met name bij de aanblik van een groot bloemenschilderij van Jan Sluijters: O ja!!! kunstschilder, dat zou wat voor mij zijn!!, maar gelukkig, ik ben het al 😸
1 december 2024: Vandaag met X naar het Singer Museum in Laren geweest.
Een kunstenaar die zichzelf in brand steekt en dat dat het kunstwerk is, vind ik nogal interessant. Nee, ik weet niet of dit een politiek werk is, maar als conceptueel kunstwerk vind ik het interessant. Want wat te doen als de kunstenaar is opgebrand, als hij op is? Dat is de vraag, nietwaar? De grote verdwijntruc: dat er aan het begin van het creatieve proces nog een kunstenaar is, maar tegen de tijd dat zijn/haar kunstwerk klaar is, is de kunstenaar… Het scheppingsproces wil niet zeggen dat er iets ontstaat, maar dat er iets verdwijnt: de kunstenaar zelf. Dat vind ik errug interessant. Al begin ik nu te twijfelen of deze filosofische diepzinnigheid door de maker van dit werk bedoeld was.
Je ‘zit’ als kunstenaar altijd ‘in je werk’, nietwaar? Ha ha 😸 Je gaat erin op! 🫣 Het grote opbranden!!!! Ha! 🙀
Affakkelen! Wat een takke kunst 😾 Maak de kachel ermee aan, met dit prutswerk. Alsjeblieft! 😼 Is het nog ergens goed voor!
O, de kunstenaar zorgt zelf op hartverwarmende wijze voor wat vuurwerk? Fijn!
Geen begin, geen einde: de slang die in haar eigen staart bijt, de eeuwigheid, onstilbaar verlangen, vuur dat eeuwig brandt, vlammen die nooit uitdoven en dorst die nimmer wordt gelest. De kunstenaar in de hel van eigen makelij, brandt eeuwig en is onsterfelijk. Of wacht, het kunstwerk als brandend braambos: vuur dat brandt, kunstenaar die, ondanks de vlammen niet verteert, maar vanuit dat vuur spreekt! Spreekt! Spreekt!
Adel Abdessemed: Je suis innocent. 2012
1971 Constantine, Algerije
2 december 2024:
Zoals men zegt: De mate van beschaving van een cultuur of samenleving, valt af te lezen aan hoe zij haar meest kwetsbare leden behandelt.