Inger Vonkeman

30 januari 2025: Muziekje van de dag (-:
https://open.spotify.com/track/0YR4EctIZ8BK1tSh5HWcUS?si=tbFlN9fGS6Ct2PP2u1bXHg

Vandaag begonnen in de Bodhicaryavatara van Shantideva:

18 januari 2025: Bloemetje van de dag (-:

16 januari 2025:
Vandaag een sekte begonnen, samen met X.
Wat is ons uitgangspunt?  
Iets met liefde, vanzelfsprekend. Uit liefde van de vrije geest, voor de vrije geest, zoiets (de liefde van mijn vrije geest voor de vrije geest van X en vice versa). Gaan we het nog over hebben. Waar hoop ik op? Op meer goedaardige betovering :-)

12 januari 2025: Muziek van de dag van vandaag (-:

https://open.spotify.com/track/5c7RgHOHE6I9i5dcISlc3y?si=7kMnIVEMSUeWTQuakZzafw

5 januari 2025: 

1 januari 2025:
De engel staat, gespierd en wel, stevig met beide benen op de grond, maar het maakt niet uit: het mysterie wordt er - lijkt het - alleen maar groter van: het onbevattelijke, mysterieuze is alomtegenwoordig; de Geest van God in alles, alles!

9 oktober 2024: Ontwaken is als...
Stel je voor dat je wekker een kwartslag gedraaid staat en je bent je daar niet van bewust. In het schemerduister van je slaapkamer werp je af en toe een blik op je wekker en kom je tot een interpretatie aangaande de tijd. Wat je niet weet, is dat je uitgangspunt niet klopt. 

Ik geloof dat dat uitgangspunt, die fundamentele premisse, altijd gaat over jezelf, over wie of wat je bent en over jouw plekje in de wereld. Maar aangezien die overtuiging is ontstaan in je vroege kindertijd, zeg maar rond je tweede levensjaar, is ze impliciet en onbewust. De gedachte is als zodanig nooit gearticuleerd. Alle overige interpretaties van de werkelijkheid zijn daar echter wel bovenop gebouwd. Je wekker staat een kwartslag gedraaid. Je denkt misschien dat het nog nacht is, maar het is al ochtend. Het zonlicht schemert door de gordijnen en jij moppert dat men iets moet doen aan de straatverlichting in de straat, die veel te fel is. Er kraait een haan. De volgende keer dat je de buurvrouw ziet, zal je haar eens goed inpeperen dat ze dat beest ‘s nachts in zijn hok moet laten, want een haan die om half twee ‘s nachts kraait, dat is toch godgeklaagd! Je moet eruit en aan de slag, maar dat weet je niet. Op jouw wekker is het nog midden in de nacht! Iemand anders kan tegen je zeggen dat je je vergist in de tijd, maar dat komt lastig binnen: je zit immers met die wekker van je vlak voor je neus in het schemerduister. Alles interpreteer je in het schemerlicht van dat onbewuste uitgangspunt.
En dan gaat het Licht aan. En er begint iets te schuiven in je veronderstellingen aangaande de werkelijkheid. Je ogen gaan een beetje open. Hee, dat is geen maanlicht, het is het Licht van de opgaande Zon! Asjemenou! Misschien moet ik hier niet in bed liggen, misschien is het tijd om iets anders te gaan doen. En op een goede dag heb je misschien een gevoel dat radicaal in tegenspraak is met je onbewuste, meest fundamentele overtuigingen aangaande jezelf en de werkelijkheid. Misschien is je uitgangspunt al je hele leven ‘Er wordt niet van me gehouden’, maar voel je op een goede dag dat je altijd al, vanaf het prille begin van je bestaan, bent liefgehad. Je hebt je vergist! Je modus operandi is al dertig, veertig jaar of langer ‘Er wordt niet van me gehouden’, maar wat blijkt? Je hebt de hele flikkerse boel opgebouwd op… een misvatting.  
Is dat (ontwaken) leuk? Ja en nee; het is behoorlijk ontregelend. Zelfs al blijkt dat wat je als peuter onbewust had gefantaseerd over jezelf en je plekje in de wereld nogal duister is, vergeleken met de werkelijkheid. Je hebt op die vergissing namelijk een compleet universum gebouwd en klopt het uitgangspunt niet, wat klopt er dan nog van de rest? Alles heb je met je denken, doen en laten gemanipuleerd om te passen in het wereldbeeld waarin jij, bijvoorbeeld, degene bent met wie het nooit wat zal worden. Of die zich suf moet werken om zijn recht op het bestaan te rechtvaardigen. Je snapt waarom veel mensen helemaal geen zin hebben om wakker te worden uit hun gefantaseerde werkelijkheid. Vasthouden aan een wereldbeeld waarin jij de sneue figuur bent die door niemand wordt begrepen en gewaardeerd, die zich altijd maar het vuur uit de sloffen loopt voor anderen en intussen zelf nooit aan de beurt komt, is misschien wel de makkelijkste optie. Je hoeft niks voor te stellen en kunt eeuwig blijven mopperen en klagen, je lichtje hoef je niet te laten schijnen, je kunt je leven onbenut en nutteloos aan je voorbij laten gaan, bijvoorbeeld.
Stel je eens voor dat er niks mis is met je! Stel je voor dat er geen defect is, stel je voor dat je al je leven lang aan het compenseren bent voor een tekort dat niet bestaat...

30 december 2024:
Daarom het nieuwe jaar in met een engel met een fraaie musculatuur, die stevig op zijn poten staat.
Zijn schitterende, gespierde poten (-:
Halleluja!