Dagblog oktober 2025
30 oktober 2025:
"God, waar bent u?"
"Waar ben je zelf?"
"Ik ben hier."
"Nou, dan ben ik ook hier, hè."
😺
Goedemorgen!
19 oktober 2025:
https://spotify.link/EwaDOkLJAXbl
16 oktober 2025: Vrij naar Rodin
Zoals mijn papa altijd zegt, 'Iemand die nadenkt, daar houden mensen niet van. Dat vinden ze zeer bedreigend!'
15 oktober 2025:
6 augustus 2025:
Pas wanneer ik stil sta, raak ik ervan doordrongen dat ik nergens naartoe hoef. Ook dat is ascese.
10 oktober 2025:
4 oktober 2025: De ongenode gast, de vreemdeling in ons midden
Het is een vreemdeling zeker die verdwaald is zeker, ik zal eens even vragen naar zijn naam…
Vannacht droomde ik dat ik naar een museum was gegaan. Daar is het wel weer voor :-) en dat is dan ook wat ik morgen ga doen, met X. Of eigenlijk waren het twee dromen door elkaar, die zich afspeelden in en om een museum.
In het museum sta ik op een goed moment naast een glazen deur en dat komt een zeer efficiënte museum medewerker (v) slecht uit, want die glazen deur moet ab-so-luut vlekvrij worden gehouden en dat is haar taakje. En nu sta ik in de weg 😱. Als gast, als bezoeker van het museum hinder ik het personeel in het runnen van het museum, door er te zijn, door geen object te zijn dat men naar believen in een bezemkast of depot kan zetten, wanneer het ergens staat waar je het liever niet hebt.
Ook in het museum café zorg ik voor oponthoud, omdat ik er ben en, als gast, als bezoeker van dat blinkende, state-of-the-art museum café iets verlang, iets als koffieroom in de thee, of thee in een koffiemok, of iets dergelijks. De gast, de bezoeker ontregelt, want zij bestaat, buiten alle protocollen om.
Ik loop naar buiten. Het museum is gelegen in een beeldentuin, grenzend aan een oud landgoed. Ik kijk om me heen en plots zie ik vanuit de avondschemering van het bos een horde zwarte pieten aan komen rennen. Het is begin december**, echt vreemd is dit niet. Dit zijn zwarte pieten zoals ik ze als kind graag zag: energiek en goedgeluimd, atletisch, acrobatisch en vliegensvlug. Gezwind als de wind rennen ze van boom tot boom en met z’n tienen tegelijk sprinten ze over het grasveld, een open plek in het bos. Zo zie je ze, zo zie je ze niet. Ware performance kunstenaars zijn deze vreemdelingen, die asiel komen zoeken in den vreemde en zich daartoe een passende vermomming hebben aangemeten. Spontaan heffen ze een lied aan, twintig, dertig mensen v/m in pietkostuum uit Syrië, Somalië, Afghanistan.
Sssttt… ! manen ze zichzelf tot stilte. Zwart is het gezicht van Piet, zodat je hem in het donker niet ziet; ik zal eens even vragen naar zijn naam.
4 oktober 2025:
We schijnen met z'n allen vergeten te zijn de ongelofelijke macht en kracht waarover we beschikken.
Wat is die macht en kracht, die we vergeten zijn?
De macht en kracht om goed te doen.
1 oktober 2025:
Bij m’n ouders geweest, een goed bezoek, rustig, plezierig.
De afgelopen maand, die afschuwelijk zwaar was, zeer eenzaam, heeft me veel gebracht. Ik ben erdoor veranderd. Daar had ik geen idee van, het was gewoon beangstigend. Intussen werd er iets goeds in me bewerkt, zonder dat ik daar zicht op had. Ik kan het iedereen aanbevelen! Maar niet heus…😬
Wanneer je diep doordrongen raakt van een fundamentele waarheid, je bezwijkt er bijna onder en je ‘antwoordt’, je gaat iets aan ten goede, dan verandert dat jou onherroepelijk.
Heb er nauwelijks met mensen over gesproken.
Niet dat ik denk dat het nu achter de rug is, maar vandaag was een zeer goede dag. Ik zag hoe ik een - best radicale - transformatie onderga en ik begrijp een paar dingen die ik voorheen niet goed had begrepen. Misschien word ik morgen weer flippend van de angst wakker… O, ik ben weer aan de salie tabletten. Helpt dat misschien? Mega dosis salie***. In elk geval begrijp ik nu beter dat het niet zinvol is om alles met iedereen te bespreken. Sommige mensen moet je beschermen, de waarheid besparen. Bij anderen geldt dat je er niks mee opschiet je kwetsbaarheden met ze te delen. En soms - dat lees ik nadrukkelijk terug in gnostische teksten en ook in andere, apocriefe christelijke teksten - is het beter om zwijgzaam te zijn over spirituele zaken die bij anderen niet resoneren, of niets voor ze betekenen. Om een waarheid te kunnen vatten, moet je er rijp voor zijn.
Dat ik zo lief ben, schreef ik… Vijf jaar geleden zou ik gezegd hebben: Nou, zo lief ben ik niet! Dat ik nu wel kan zien hoe lief ik ben, komt doordat ik het Licht kan zien dat ik ben: dat ligt nu bloot voor mijn ogen. Ik vertrouw op dat Licht dat ik ben, en dat vertrouwen is het zien van mezelf als lief: een spiritueel/geestelijk vertrouwen.
Op vergelijkbare wijze kan ik vertrouwen hebben in het goede in mijn medemens, geestelijk of spiritueel vertrouwen. Echter, intussen kan die medemens in relationele zin mijn vertrouwen niet verdienen. Praktisch gezien. Praktisch gezien vertrouw ik persoon X mijn leven, geld of goed niet toe, maar op een spiritueel niveau ben ik overtuigd van de aanwezigheid van datzelfde Licht in hem of haar dat ik ook in mijzelf vertrouw. Cynisme, ten opzichte van mezelf of de ander, maakt dat ik dat Licht niet kan zien. Cynisch kijken is het tegenovergestelde van dat bezien met geestelijke ogen. Met geestelijke ogen kijk je tot in de geestelijke realiteit, de diepe grond van de dingen: de Heilige Grond. Cynisme kan je afleren. Het begint ermee dat je ophoudt cynisch commentaar te leveren op jezelf en anderen.
*** Dat bedoel ik: Salie
