30 september 2026:
‘Alles van waarde is nutteloos’, dat zeg ik toch altijd? En dan die goedbedoelende zielen die me, wanneer ik zeg dat kunst geen nut heeft, gaan uitleggen dat kunst wel degelijk van nut kan zijn…😝
Dat dacht ik gisteravond. Ik zette onderstaande tekstfragment op m’n website, las het hoofdstuk van IJsseling uit en ging naar bed. 

Die nacht had ik een droom. 


(Samuel IJsseling: Heidegger. Denken en danken, geven en zijn.)

30 september 2026: Droom over de inzameling 
Er is een feest geweest in de stad, een soort carnaval en in hun dronken roes hebben mensen overal kleingeld laten vallen, zie ik. De straat is niet al te schoon, maar nu ik door de stad loop, valt het me op dat er om de zoveel stappen een vijf cent munt ligt. Het waardeloze geld waarvoor men niet bukken wil. Aanvankelijk loop ik er voorbij; ik ben schoon op mijn handen, het lijkt me zo sloeberig om vuile handen te maken omwille van een paar rotcenten. Maar op een goed moment zie ik dat het er zo veel zijn, alles bij elkaar, dat ik besluit op mijn schreden terug te keren en het geld te verzamelen. Zo gezegd, zo gedaan. Voor de tweede keer loop ik die weg die ik al eerder heb afgelegd en nu raap ik het kleingeld op. Een tamelijk gênante bezigheid, ik voel me je typische vieze, in zichzelf pratende kattenvrouwtje. Dat is er van me geworden! 
Een enkele munt is me al te smerig, maar de meeste raap ik op en gaande de Weg zie ik dat er meer tien en twintig cent munten op straat liggen dan verwacht. Ja, hoe meer waardeloos kleingeld ik opraap, hoe meer euro en twee euro munten ik vind. Op een goed moment vind ik zelfs een plastic zak waarin een groter bedrag aan muntgeld zit dan wat ik zojuist van straat heb geraapt; in één klap is mijn fortuin meer dan verdubbeld. Nu ik toch bezig ben, kan ik wel meteen het zwerfafval opruimen, denk ik, en al snel loop ik rond met twee zakken: één zak met zwerfafval en eentje met geld. 
Ik word wakker.

De velden zijn wit om te oogsten
Pas nadat ik de droom - waarvan ik aanvankelijk denk dat ze onzinnig is - opschrijf, begrijp ik dat ze over het vrijwilligerswerk bij de X gaat. De inspiratie komt van IJsseling, Heidegger, Herakleitos en de bijbel. Wat ik aan het doen ben in deze droom, is het ‘Lesen’ zoals Heidegger dat uiteenzet (-: ‘lezen’, verzamelen, zoals Ruth in het oud-testamentische verhaal aren leest op de akker van Boas. Zie tekst hieronder over de Logos, het Lesen, als bij elkaar rapen of verzamelen. De aren die bij het oogsten op de grond vielen, liet men in vroeger tijden liggen voor de armen. In de droom verzamel ik, net als Ruth in bijbelboek Ruth 2, de munten die op de grond gevallen zijn en die niemand de moeite waard vindt, behalve misschien de armen. Als vrijwilliger bij de X, probeer ik af te stemmen op de mensen die ik spreek, om ze te kunnen ‘lezen’, en veel mensen zeggen, “Ik voel me waardeloos, mijn leven heeft geen zin”.
Afstemmen, onbevooroordeeld openen. De ‘Sammlung’ en de ‘Auseinandersetzung’, het bijeenrapen en het uiteen zetten van de logos zijn bij Herakleitos de bron waaruit alles voortkomt, het oorspronkelijke gebeuren waarbij de mens bij zichzelf en bij het andere dan zichzelf kan zijn. En dan die laatste bladzijde, over de luisterende en gehoorzame mens… 
Ik zeg, ‘ik. Ik probeer af te stemmen, ik luister, ik wil begrijpen…’, maar wat er in mijn gesprekken voor de X plaatsgrijpt, is niet ‘ik’ die ‘iets’ doet. Althans, in de ruimte die kan ontstaan bij dat openen, grijpt m.i. iets plaats wat veel dieper gaat: men betreedt daar Heilige Grond. Soms knarsetandend, soms misselijk, ja. 
God zit niet in de kerk, zeg ik weleens, God zit in de put, met de mensen die in de put zitten.
Wat constitueert het heilige? Wat maakt een plaats heilig? Niet dat men in een gewijde ruimte zit en een heilig boek op een altaar heeft liggen, nee. 
Waar is het Licht? 
Daar waar men barmhartig is. Of, zoals de begeleider van de vrijwilligers deze week citeerde, ‘Wanneer je een lantaarn aansteekt voor een ander, verlicht je - of je nu wilt of niet - ook je eigen pad’. 


 


 

11 september 2026: 🍂🌧️🍁🌧️🍂
https://open.spotify.com/track/7xJQZmdlkO3lMEXfM9CHa5?si=-Y8x1lOCRaaBAD5pN7QBZg&utm_source=copy-link
Langsam und schleppend...